Janúar

Enn og einn janúarmánuður upprunninn og hvað þýðir það, jú maður skal huga að heilsunni, laga mataræðið, hreyfa sig og taka inn vítamín. Og ég læt glepjast enn einu sinni - það er að þetta sé rétti mánuðurinn til að byrja, búin að kaupa Spirulina, drekk fullt af vatni og er byrjuð í sundleikfiminni. Þetta er svosem allt gott og blessað og ekki spurning að mér veitir ekkert af þessu, síðasti mánuður ársins 2006 var vigtinni minni ekki hliðhollur. En því er ekki að neyta að ég er ekki í þessu af heilum hug, enda ekki ennþá farin út að labba, eins og mig langar reyndar til að gera. Kannski að inntaka Spirulina verði til þess að hrista af mér slenið og ég endi úti á göngu, eða kannski löngunin komi bara með hækkandi sól, það er alltaf svo yndislegur tími.
En allavegana, göngutúrar eða ekki þá er allavegana magnað að vera byrjuð aftur í sundleikfiminni eftir mánaðar jólafrí. Fyrsti tíminn var í kvöld og það var yndislegt að liðka og teigja á stirðum og aumum líkamanaum. Svona í tilefni af fyrsta sundtíma ársins þá ætla ég að láta fylgja hérna með vísu sem ég samdi fyrir litljujól sundleikfiminnar. Það var nefnilega þannig að ég, já ég sjálf, stakk upp á því að allir kæmu með frumsamið ljóð á litlujólunum. Almennt var vel tekið í þessa hugmynd mína, en hún þróaðist þó í að það laumast mátti í smiðju annarra ef fólki hugnaðist ekki að setjast niður og semja. Svo nálgast litlujólin þá allt í einu rann upp fyrir mér að ég kann ekkert að semja vísur - ekki séns. En það kom samt ekki til greina annað en að setja saman vísu það var jú ég sem stakk upp á þessari vitleysu. Tveimur kvöldum fyrir litlujólin kom svo vísan bara alveg eins og að sjálfu sér.

Hún tosar sig og teygir
fettir og brettir og beygir.
Litla stelpan með mömmu sinni
í gamlingjamanna leikfiminni.